Over straatmeisjes

Straatmeisjes in Medellín hebben een bijzonder problematisch verleden. Ze kampen met emotionele problemen, wantrouwen mannen en hebben een negatief zelfbeeld. Maar ze hebben een levensdoel en zijn gemotiveerd om dat te realiseren. De hulp die ze daarbij nodig hebben: emotionele het recht op adoptie - Amigos Colombianossteun en geld voor bijvoorbeeld een vakopleiding. Aldus de bevindingen en conclusies van de scriptie van Marlous Gordijn. Marlous trok voor haar universitaire masterstudie ‘Kinderrechten’ vier maanden lang intensief op met ‘onze’ meiden.

In de zomer van 2010 heb ik in ‘familiehuis Miraflores’ onderzoek gedaan naar de toekomstplannen van straatmeisjes. Zoals ik in de vorige nieuwsbrief vertelde, heb ik de meiden geïnterviewd en allerlei workshops georganiseerd om zo hun perspectief in kaart te brengen. De meiden waren volop in de puberteit en dus ook bezig met het vormen van een toekomstbeeld. Ik kan vaststellen dat alle meisjes zijn opgegroeid in hele problematische opvoedingssituaties, met geweld en misbruik, alcohol en drugsverslaving (van zichzelf of familieleden) en oudersterfte. Ze hebben emotionele problemen zoals eetstoornissen, depressies, een zeer negatief zelfbeeld en weinig zelfvertrouwen.

Weinig hoop

Gevraagd naar concrete toekomstplannen ten aanzien van werk, familie en persoonlijke, emotionele ontwikkeling vielen een paar zaken op.
Veel meisjes willen werken in de medische wereld. Vooral de verpleging en forensisch onderzoek naar moorden zijn erg populair.
Alle meiden willen een gezin stichten, maar veel meiden doen dat het liefst met een ‘amigo con derechos’. Oftewel een vriend op afstand maar met voldoende geld om hen te onderhouden. De reden hiervoor is dat zij mannen wantrouwen en dus niet van hen afhankelijk willen zijn. Sommigen trouwen daarom liever met een vrouw.
Vrijwel alle meiden zijn erg gemotiveerd om hun emotionele problemen zèlf op te lossen. Daarbij verwachten ze wel moeilijkheden in hun toekomstig gezin en werkomgeving.
Tot slot zien alle meiden hun financiële toekomst zeer somber in. Vaak hebben ze te weinig geld om een opleiding te volgen, of om te verhuizen naar een buurt waar geweld en drugs niet aan de orde van de dag zijn. Ze hebben weinig hoop dat ze hun leven echt op orde krijgen.

Behoefte aan hulp

Ik heb de meiden ook gevraagd wat ze nodig hebben om hun problemen te overwinnen en hun toekomstplannen te realiseren. Ze zeggen vooral behoefte te hebben aan emotionele steun van de organisatie en van hun sociaal netwerk (familie en vrienden). Steun bij het verwerken van hun verleden, bij het verbeteren van hun psychisch welzijn en advies en hulp bij de opvoeding van hun (toekomstige) kinderen. Maar het meest hebben ze behoefte aan financiële steun. Geld voor een opleiding, geld om hun gezin te onderhouden, om te verhuizen naar een ‘normale’ buurt, et cetera.

Conclusies

Mijn conclusie is dat het zonder hulp bijna onmogelijk is voor deze straatmeisjes om hun leven op de rails te krijgen. En mijn onderzoek geeft aan hoe belangrijk het is om hun sociaal netwerk (familie, vrienden, etc.) te versterken en te betrekken bij hun reïntegratieproces. Daarmee creeëren we, ook voor de toekomst, een vangnet en een bron voor hulp en ondersteuning. Daarnaast is het dus belangrijk de meisjes financieel te (blijven) ondersteunen zodat zij een goede opleiding kunnen volgen. Een opleiding betekent kans op werk en op een eigen inkomen. Een inkomen en goede huisvesting vormen de beste waarborg voor hun gezondheid en veiligheid.

Aanbevelingen

Amigos Colombianos zou in haar programma speciale aandacht kunnen besteden aan bemiddeling tussen het kind en de ouders/verzorgers, zodat er nieuwe omgangsregels kunnen worden afgesproken. Wanneer de familie niet ook wordt ‘aangepakt’ zal het meisje telkens in dezelfde, moeilijke omgeving terecht komen.
Daarnaast heb ik gezien hoe zwaar het is voor de staf in het familiehuis om de meisjes te ondersteunen. Het zou mooi zijn als er meer medewerkers tegelijk zouden zijn, want dan kunnen zij betere zorg geven. Maar meer staf kost natuurlijk meer geld.

————————-

Marlous Gordijn

Steeds meer hulpprogramma’s hebben de filosofie dat als straatkinderen hun toekomstplannen concreet en helder maken, hen dit houvast geeft en motiveert om hun leven Marlous Gordijn bij Amigos Colombianos in Medellínop de rails te krijgen. Toch was er amper onderzoek naar de belangrijke vraag hoe dat proces dan verloopt bij die kinderen. Om die reden maakte Marlous Gordijn (orthopedagoog, een deskundige in problematische leer- en opvoedingssituaties) die vraag tot onderwerp van haar scriptie: ‘Hoe zien voormalige straatmeiden in Medellín hun toekomst? En wat hebben zij volgens hen zelf nodig om die toekomstplannen te realiseren?’ Marlous is inmiddels afgestudeerd.

Warm Colombia

In de vier maanden die ik in Medellin heb doorgebracht, heb ik ervaren dat er ondanks de moeilijke sociale en economische omstandigheden vele positieve aspecten in de cultuur terug te vinden zijn. Colombianen zijn harde werkers, gastvrij, vrijgevig en hebben een positieve kijk op het leven. Hoewel de meisjes veel hebben meegemaakt en het voor ons haast onmogelijk zou lijken ons leven op te pakken, zijn ze gemotiveerd wat van hun leven te maken en vinden ze hun geluk in de kleine dagelijkse dingen zoals eten, muziek maar ook religie. Hoewel de realiteit van de straatmeisjes moeilijk is, betekent dit niet dat zij opgegeven moeten worden en wij hier niets in kunnen betekenen.

Ik ben dan ook overtuigd dat wij deze meisjes die kansen kunnen bieden die ze nodig hebben om hun leven te laten slagen en hiermee ook hun kinderen, die tenslotte de toekomst zijn, een beter leven kunnen bieden.

 

Share