Nieuws van Amigos Colombianos

Home sweet home

Lieve lezers van Amigos Colombianos,

Ik ben inmiddels 4 weken terug in ons koude kikkerlandje. En ik moet zeggen dat ik enorm terug verlang naar Colombia. Niet alleen het weer (zeker met deze sneeuw) maar vooral de mensen die ik heb leren kennen in Colombia. Colombia is een prachtig land met erg leuke, aardige en hulpzame mensen. Maar er waren ook meiden die onze hulp nodig hebben. En deze meiden mis ik enorm. Ik heb nog wel contact via facebook maar ik wil ze graag een knuffel geven. Zeker als ik via facebook lees dat het niet goed met hun of hun familie gaat. Dan wil ik niets liever dan een vliegtuig terug pakken. Tja Colombia heeft mij nog steeds in zijn greep. Maar hoe kan het ook anders. Na drie maanden intensief op het project werken en steeds beter contact met de meiden te krijgen.

Uitstapje met de meiden
Tijdens het werkbezoek van Frank gaf hij mij het idee om voor mijn afscheid een vakantie naar de kust te regelen. Hij had dit ooit heel goedkoop kunnen doen. Ik was meteen enthousiast en ben meteen rond gaan kijken om dit zo goedkoop mogelijk te gaan doen. Ik had bij mijn familie en vrienden geld ingezameld en zag dit idee helemaal zitten. Helaas kon dit idee niet door gaan. Het was gewoon niet te betalen omdat het in Januari in Colombia het hoogseizoen is.
Ik wou toch heel graag wat voor die meiden doen. Deze meiden verdienen een uitstapje vond ik. Zo gaan wij elk jaar wel weg op vakantie om bij te tanken. Dit verdiende deze meiden ook. Ik had een overnachting in een hotel op het platteland geregeld. De meiden waren door het dollen heen. Even een ander omgeving, even weg van al hun zorgen. Even bijtanken.

Afscheid
Dinsdag 10 Januari was mijn terugvlucht naar Nederland. Dit betekende dus afscheid nemen. Dat was zeker even slikken. Maar ik weet zeker dat ik een keertje terug wil naar dit prachtige land. Eigenlijk is 3 maanden dan veelste kort. Ach ja eerst maar mijn studie afmaken en sparen. Voorlopig zit terug gaan er nog niet in. Maar het gaat zeker gebeuren. Colombia had al een speciaal plekje in mijn hart maar nu helemaal. Gelukkig zal aankomende maanden nog regelmatig te maken krijgen met mijn meiden. Er staat mij namelijk een hoop knip en plak werk voor de boeg voor het videoproject.

Amigos Colombianos, harstikke bedankt dat ik op jullie project in Colombia werkzaam mocht zijn. Het was een ervaring om nooit te vergeten!

Saludas, Amanda

Werkbezoek: persoonlijke aandacht, opleiding en werk

Het werkbezoek naar ons project in Medellín, afgelopen december, zit er weer op. Mijn belangrijkste taak was deze keer om medezeggenschap te organiseren voor de meisjes in ons programma en het personeel dat het programma uitvoert. Uitgangspunt hierbij was dat zij, als gebruikers en uitvoerders van het programma, als geen ander weten wat er nodig is om het programma verder te verbeteren. De resultaten waren enerzijds positief en anderzijds opmerkelijk. Medezeggenschap is in Colombia geen vanzelfsprekend iets en dat is gebleken. De bereidheid om deel te nemen aan de door mijzelf georganiseerde evaluatie was overweldigend groot en vooral het personeel was enorm dankbaar voor de interesse in hun mening over het programma en hun werk. Gelijkertijd kwam ik er achter dat zowel de meisjes als het personeel getraind zullen moeten worden om een daadwerkelijke goede bijdrage te kunnen leveren aan de verbetering van het programma. Vooral de meisjes blijven erg hangen in alledaagse kleine zaken als een betere kwaliteit tandpasta en een grote bus voor het programma. Toch kwamen er ook een aantal zaken uit waar we absoluut iets mee kunnen en is het eerste zaadje gezaaid voor serieuze en volwassen medezeggenschap.

Werk

In de onderhandelingen met onze samenwerkingspartner Hogares Claret heb ik een belangrijke persoonlijke zege behaald. Na jaren van aandringen beseft nu ook onze samenwerkingspartner dat het aan het werk krijgen van onze meisjes dé sleutel is tot een succesvolle toekomst. Uiteindelijk zijn we tot de conclusie gekomen dat persoonlijke aandacht, opleiding en werk de drie pilaren zijn waar het programma op gebouwd moet worden. We hebben de intentie uitgesproken om vooral de laatste pilaar te gaan versterken. Dat zal ongetwijfeld een extra investering vragen en de vraag is nog even waar dat vandaan moet komen, maar het is voor mij belangrijk dat dit onderwerp nu in ieder geval de aandacht krijgt die het verdient.

Persoonlijk contact

Naast de zakelijke kant van het werkbezoek kan ik na elk werkbezoek niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het persoonlijke contact met de meisjes ter plaatse is. Niet alleen is het contact van onbeschrijfelijke waarde bij het motiveren van de meisjes in hun proces door de persoonlijke gesprekken die ik met hen voer en de verfrissende uitjes die ik organiseer. Ook kan ik ter plaatse vaak snel en concreet ter zaken komen met betrekking tot uitzonderlijke situaties. Zo heb ik Diana, het nichtje van een meisje dat bij ons in het programma heeft gezeten, al op mijn eerste dag een plaats kunnen geven in ons programma. Ze was enkele maanden geleden verkracht door haar oom en vier andere mannen. Ze had haar oom aangegeven en werd nu door haar eigen familie uitgekotst en bedreigd. Erg lastig als je met diezelfde familie in één huis woont.

Netwerk

De reünie voor meisjes die in het verleden aan het programma hebben deelgenomen is voor een groot deel letterlijk in het water gevallen. Door een enorme regenbui viel niet alleen het programma in duigen en kwamen een flink aantal meisjes niet opdagen. Desondanks waren er evenveel als een half jaar geleden. Op zo’n moment is het redden water te redden valt. Zo heb ik anderhalf uur in de stromende regen gevoetbald, waarbij ik het publiek heb proberen te vermaken met dolle en dwaze streken. Tot grote hilariteit. Ondanks het ontbreken van een flink aantal meisjes die we verwacht hadden, kwamen er onverwacht toch ook een flink aantal meisjes die we totaal niet hadden verwacht. Bovendien hebben zij weer contact met weer andere meisjes die aan het programma hebben deelgenomen, waardoor het totaal aantal meisjes in ons netwerk behoorlijk is uitgebreid.

Ik kan tevreden terug kijken op het werkbezoek. Met de aanzet tot medezeggenschap voor de meisjes en het personeel, en de aandacht voor toeleiding naar werk, hebben we twee belangrijke stappen gezet naar een verdere ontwikkeling van het programma. Met de persoonlijke aandacht voor de meisjes in het programma en zij die het programma al hebben verlaten heb ik kunnen bevestigen dat Amigos Colombianos oprechte aandacht heeft voor de meisjes. Wanneer zij deelnemen aan het programma, maar ook daarna.

Frank van Rijn

Werkbezoek: uithuilen en zaken doen

Woensdag 7 december ga ik wederom op werkbezoek* naar ons project in Medellín. Ik kijk er weer erg naar uit, ook al wachten er ook moeilijke
zaken: van twee meisjes is hun vriendje vermoord en van een ander meisje is de moeder omgekomen in een verkeersongeval. Ik ondersteun hen al via Facebook, maar er gaat niets boven een échte schouder om op uit te huilen. [Meer lezen ...]

Amanda in Colombia: Mi Hija

Ik wil jullie voorstellen aan ‘mijn dochter’ Luisa. Zij is een meisje dat ik heb leren kennen in het familiehuis. Ze noemt mij mama en ik noem haar hija (dochter). Dit was begonnen als een grapje. Maar nadat ze vertelde dat het te gevaarlijk voor haar is om haar echte moeder te zien, voel ik mij steeds meer een moeder.

Ik ben druk aan het filmen op het project in Medellín. Voor een film, voor in het (gratis)  scholenpakket van Amigos Colombianos, om Nederlandse kinderen meer te  leren over de straatkinderen en over de Colombiaanse cultuur, het eten, scholing, et cetera. Voor het thema ´Je mening´ heb ik een aantal stellingen bedacht, hierbij kunnen Nederlandse kinderen hun mening geven en daarna de meiden in het familiehuis.
Ik ging dit samen met Luisa bespreken en filmen. Luisa mocht, als ze wilde, haar ervaringen ook vertellen. Op camera en in de voorbespreking vertelde ze mij van alles over het leven op straat. Op een aantal dingen was ze niet trots en ze durfde mij hierbij niet eens aan te kijken. De drugsverslaving was ook een ziekte, zei ze, die van alles met haar deed.

Kind van twee

Op straat is het een ander leven. En over veel dingen verbaas ik mij. Hoe is het toch mogelijk dat zó veel kinderen op straat leven. En zo jong en kwetsbaar. Luisa vertelde mij ook dat ze een meisje op straat kende dat twee jaar oud was. Mijn nichtje is rond deze leeftijd! Ik moet er niet aan denken dat zij op straat moet leven. In Nederland zijn wij zo erg bevoorrecht. Kinderen beseffen niet hoeveel kansen ze krijgen.

Gelukkig krijgt Luisa deze kansen nu op het project. Gelukkig weet ze dit en grijpt ze dit met beide handen aan. Ze heeft verschillende ambities om wat van haar leven te maken. Ze is erg enthousiast om te leren (en vindt dit ook leuk). Dat is ook wel te merken tijdens mijn Engelse les. Ze vraagt van alles en pikt snel dingen op. Ik ben harsttikke trots op mi hija.

Amanda Mast

Zie ook:

Amanda in Colombia: de meiden zijn prachtig

Amanda in Colombia: de meiden zijn prachtig

Hola Amigos Holandeses,

Ik ben inmiddels twee weken in Medellin en op het project.  Om een beetje te wennen aan het land, de cultuur en vooral de taal, heb ik me op het project beperkt tot rondkijken, observeren. De meiden in het huis zijn prachtig. Ik versta ze niet altijd even goed, maar ze zijn heel behulpzaam en willen mij graag helpen met mijn Spaans. Ik krijg steeds meer een band met ze. Ik hoop dat deze band zo sterker wordt dat ik ze kan helpen. Het is niet te geloven dat deze meiden zo veel hebben meegemaakt. Je ziet het er niet van af. Ondanks dat ik ze niet altijd versta (ze praten echt Spaans van de straat), vind ik ze prachtig.

Nederlandse invloed

De Nederlandse invloed is goed te merken. Elke meid weet [Meer lezen ...]

Amanda voor drie maanden naar Colombia

Hola Amigos!

Ik vertrek over 2 weken naar Colombia voor 3 maanden. Voordat ik vertel wat ik daar ga doen, zal ik mijzelf even voorstellen. Ik ben Amanda Mast (24 jaar). Ik ben al een tijdje vrijwilligster van Amigos Colombianos. Ik ben hier ingerold door mijn zus Mariska. Zij heeft een half jaar op het project in Colombia gewerkt en is terug in Nederland er mee verder gegaan in de scholenwerkgroep. Toen zij opeens onverwachts was overleden wou ik dat haar goede werk niet zomaar verloren ging. Ik heb haar plek een beetje ingevuld in de scholenwerkgroep. Al was zij natuurlijk niet te vervangen. Ik kende haar inmiddels erg goed en kon zo’n beetje haar visie voor de stichting. Vandaar uit ben ik verder gegaan.

[Meer lezen ...]

Tevreden terugblik op werkbezoek aan Medellín

Van 15 tot 29 juni was ik in Medellín en ik kan terugkijken op een waardevol werkbezoek . Ik heb duidelijke afspraken kunnen maken met onze samenwerkingspartner Hogares Claret en ik heb de meisjes en het personeel (en mijzelf) extra kunnen motiveren door mijn bezoek. [Meer lezen ...]

Op werkbezoek in Medellín

Medellín, Colombia – Van 15 juni tot 29 juni ben ik hier op werkbezoek.  Allereerst ga ik met onze samenwerkingspartner Hogares Claret enkele projecten evalueren: het \familiehuis, het project ´zelfstandig wonen´ en de microprojecten. Daarnaast heb ik een afspraak met de gemeente Medellín over het vorig jaar in gang gezette, gemeentelijk beleid ten aanzien van hulp aan straatkinderen. Vorig jaar heb ik bij de gemeente gepleit voor meer aandacht voor straatmeisjes, want het voorgenomen gemeentebeleid richt zich vooral op straatjongens en uitsluitend op meisjes die sexueel worden geëxploiteerd.
[Meer lezen ...]

Voorbehoedsmiddelen voor straatmeisjes

Amigos Colombianos heeft er lang voor moeten strijden, maar nu is het dan toch zover. De straatmeisjes in ‘ons’ programma in Colombia krijgen seksuele voorlichting en anticonceptie wanneer zij dat wensen. Dat is belangrijk, want te vaak werd al het goede werk van Amigos Colombianos ondermijnd doordat meisjes kort na het verlaten van het programma zwanger werden of door hun partner in de steek werden gelaten. Als een alleenstaande jonge moeder zonder sociaal netwerk is werk vinden dan vrijwel onmogelijk, waardoor een rooskleurig toekomstperspectief als sneeuw voor de zon verdwijnt.

[Meer lezen ...]

Verslag bezoek Agka aan Colombia

Na 2 jaar ga ik eindelijk weer vol verwachting naar Colombia. Ik ga al 7 jaar lang elk jaar naar Colombia dus dat er nu ineens 2 jaar tussen zit lijkt erg lang.
Ik wordt zoals altijd hartelijk ontvangen, hoewel ik niemand meer ken
[Meer lezen ...]