Amanda in Colombia: Mi Hija

Ik wil jullie voorstellen aan ‘mijn dochter’ Luisa. Zij is een meisje dat ik heb leren kennen in het familiehuis. Ze noemt mij mama en ik noem haar hija (dochter). Dit was begonnen als een grapje. Maar nadat ze vertelde dat het te gevaarlijk voor haar is om haar echte moeder te zien, voel ik mij steeds meer een moeder.

Ik ben druk aan het filmen op het project in Medellín. Voor een film, voor in het (gratis)  scholenpakket van Amigos Colombianos, om Nederlandse kinderen meer te  leren over de straatkinderen en over de Colombiaanse cultuur, het eten, scholing, et cetera. Voor het thema ´Je mening´ heb ik een aantal stellingen bedacht, hierbij kunnen Nederlandse kinderen hun mening geven en daarna de meiden in het familiehuis.
Ik ging dit samen met Luisa bespreken en filmen. Luisa mocht, als ze wilde, haar ervaringen ook vertellen. Op camera en in de voorbespreking vertelde ze mij van alles over het leven op straat. Op een aantal dingen was ze niet trots en ze durfde mij hierbij niet eens aan te kijken. De drugsverslaving was ook een ziekte, zei ze, die van alles met haar deed.

Kind van twee

Op straat is het een ander leven. En over veel dingen verbaas ik mij. Hoe is het toch mogelijk dat zó veel kinderen op straat leven. En zo jong en kwetsbaar. Luisa vertelde mij ook dat ze een meisje op straat kende dat twee jaar oud was. Mijn nichtje is rond deze leeftijd! Ik moet er niet aan denken dat zij op straat moet leven. In Nederland zijn wij zo erg bevoorrecht. Kinderen beseffen niet hoeveel kansen ze krijgen.

Gelukkig krijgt Luisa deze kansen nu op het project. Gelukkig weet ze dit en grijpt ze dit met beide handen aan. Ze heeft verschillende ambities om wat van haar leven te maken. Ze is erg enthousiast om te leren (en vindt dit ook leuk). Dat is ook wel te merken tijdens mijn Engelse les. Ze vraagt van alles en pikt snel dingen op. Ik ben harsttikke trots op mi hija.

Amanda Mast

 

Zie ook:

Amanda in Colombia: de meiden zijn prachtig

Share

Vertel

*